Zaburzenia odżywiania nie są „problemem z jedzeniem”.Są sposobem radzenia sobie z emocjami, napięciem, lękiem i poczuciem braku kontroli. Jedzenie – lub jego unikanie – staje się językiem, którym ciało i psychika próbują coś powiedzieć, gdy inne sposoby nie są dostępne.
Dotykają dzieci, młodzieży i dorosłych. Często rozwijają się po cichu, przez długi czas niezauważone, a ich objawy bywają bagatelizowane lub mylone z „dietą”, „dbaniem o zdrowie” czy „trudnym okresem”.
Zaburzenia odżywiania to grupa trudności psychicznych, w których relacja z jedzeniem, ciałem i kontrolą zaczyna dominować nad codziennym funkcjonowaniem. Najczęściej towarzyszy im silne napięcie emocjonalne, lęk, poczucie winy, wstydu oraz niskie poczucie własnej wartości.
Do najczęściej spotykanych należą:
anoreksja
bulimia
zaburzenia z napadami objadania się
inne niespecyficzne zaburzenia odżywiania
Choć objawy mogą się różnić, ich wspólnym mianownikiem jest cierpienie psychiczne oraz utrata poczucia bezpieczeństwa w relacji z własnym ciałem.
Zaburzenia odżywiania nie mają jednej przyczyny. Zwykle są efektem splotu wielu czynników, takich jak:
trudności w regulacji emocji
doświadczenia traumatyczne lub przeciążające
nadmierna potrzeba kontroli
presja społeczna i kulturowa
trudne relacje rodzinne
poczucie braku wpływu lub granic
Dla wielu osób jedzenie staje się sposobem na poradzenie sobie z tym, co zbyt trudne do wypowiedzenia.
Objawy zaburzeń odżywiania nie zawsze są widoczne od razu. Warto zwrócić uwagę m.in. na:
silne skupienie na jedzeniu, wadze lub wyglądzie
unikanie posiłków lub jedzenie w ukryciu
poczucie winy po jedzeniu
wahania nastroju, drażliwość, wycofanie
trudności z koncentracją i snem
objawy somatyczne, takie jak osłabienie, zawroty głowy, problemy żołądkowe
Jeśli te sygnały utrzymują się w czasie, warto poszukać pomocy.
Psychoterapia w zaburzeniach odżywiania nie koncentruje się wyłącznie na jedzeniu. Jej celem jest dotarcie do tego, co kryje się pod objawem – emocji, relacji, doświadczeń i mechanizmów radzenia sobie.
W bezpiecznej relacji terapeutycznej możliwe staje się:
zrozumienie sensu objawów
nauka regulacji emocji
odbudowa kontaktu z ciałem
stopniowe odzyskiwanie poczucia wpływu
budowanie bardziej życzliwej relacji z samym sobą
Proces terapii wymaga czasu i uważności. Każda osoba ma własne tempo – i to tempo jest respektowane.
Po pomoc warto zgłosić się wtedy, gdy:
jedzenie lub myślenie o jedzeniu zaczyna przejmować kontrolę nad życiem
pojawia się lęk, poczucie winy lub wstydu związane z jedzeniem
trudności utrzymują się mimo prób samodzielnego poradzenia sobie
martwisz się o swoje dziecko, nastolatka lub bliską osobę
Nie trzeba czekać „aż będzie bardzo źle”. Wczesne wsparcie ma ogromne znaczenie.
W Drzwiach Otwartych pracujemy z osobami doświadczającymi zaburzeń odżywiania w sposób uważny i całościowy. Uwzględniamy emocje, ciało, relacje i historię osoby, która zgłasza się po pomoc.
Pracujemy z dziećmi, młodzieżą i dorosłymi, dobierając metody indywidualnie i z poszanowaniem granic. Naszym celem nie jest szybka „naprawa”, lecz trwała zmiana oparta na zrozumieniu i bezpieczeństwie.
Jeśli czujesz, że ten temat dotyczy Ciebie lub kogoś bliskiego – jesteśmy tu, by pomóc.
+48 889 261 577
Małgorzata Karwot
+48 785 684 850
Karolina Strusz
+48 604 571 681
Dawid Stopa
+48 508 914 911
Łukasz Saganowski
drzwiotwarte.psychoterapia@gmail.com
Ulica Mikołowska 73 Rybnik, 44-210
Website created in white label responsive website builder WebWave.